Het opruimverhaal van Mieke

Mieke heeft een vol leven. Ze reist, sport en kookt graag en woont samen met haar man en volwassen zoon, die binnenkort het huis uitgaat. Ze was al een tijdje bewuster aan het kopen, kon al veel kleren loslaten en kende de principes van een opgeruimd huis. Maar iets hield haar tegen om dat stapje verder te gaan.  

Toen ze startte met het opruimtraject Weg naar eenvoud voelde het als het juiste moment. 'Ik geraakte er gewoon niet alleen uit. Ik wist dat ik er deugd van ging hebben.'

Bewegen omdat er iemand meekijkt

Wat ze al vlug opmerkte, was het ritme van de opruimgesprekken. Weten dat er een gesprek aankomt, zorgt dat je ernaartoe werkt. Dat je dingen uitprobeert en iets wil hebben om over te vertellen.

Het is leuk als je je evolutie kan vertellen aan iemand. Je bespreekt het en doet inzichten op die dieper gaan dan wanneer je er alleen mee bezig bent.

Die gesprekken waren ook de plek waar dingen naar boven kwamen die ze zelf niet zag. De blinde vlekken, zoals gedragingen of gedachtes die je gewoon niet opmerkt omdat je er middenin zit. 'Die extra bewustwording had ik niet verwacht.' 

Een verschuiving in perspectief

Zo ontdekten we samen dat Mieke op moeilijke momenten als het wat teveel werd, de neiging had om helemaal de diepte in te duiken door een volledige kast uit te ruimen. Terwijl dat net de momenten zijn om terug te vallen op opgebouwde routines. Het ontspullen en organiseren doet ze nu op ingeplande momenten, wanneer er ruimte voor is, in de kalender en in haar hoofd. 

Mieke waardeerde het meest dat er niet geoordeeld werd. 'Voor veel mensen is het niet zo makkelijk om te vertellen over hun opruimproblemen. Ik voelde me heel veilig.' 

Lore kan heel goed de vinger leggen op waar het vastloopt en gericht tips geven, zonder het gevoel dat je alles moet omdraaien.

Regelmaat zorgt voor voortgang

Soms kwamen die gesprekken naar haar gevoel ook iets te snel op elkaar. Maar ze begrijpt ook waarom het zo is opgebouwd. 'Die gesprekken zijn wel echt de stok achter de deur waardoor je niet stilvalt. Die regelmaat is wat je in beweging houdt.' 

Ze is er nog niet helemaal, vindt ze zelf. En dat is oké. Voor Mieke gaat het niet alleen over het doen, het is ook het mentale aspect. De manier van hoe je naar je spullen kijkt verschuift stilaan.

'Er zijn altijd periodes dat je je wat minder in je vel voelt, en dan blijft er ook meer rondslingeren. Dat gaat niet zomaar weg. Maar door de routine die ik opbouwde, houdt de beneden stand.' Een korte dagelijkse basisroutine zorgt dat de woonruimte er meestal bijligt zoals ze het wil. Dat het dan soms op andere plekken eens wat minder is, neemt ze er gerust bij. 

Het traject duurt zes maanden. Mieke heeft daarna nog verlengd. 'Achteraf ben ik blij dat ik dat gedaan heb. Het gaat gewoon iets dieper als je er langer mee bezig bent.' De opruimvideo's herbekijkt ze geregeld. Soms zet ze er eentje op als ze bezig is met een ruimte. 'Dat motiveert me.' 

'Vandaag is er meer structuur, meer routine, minder spullen'

Mieke heeft veel weggegeven. En ook nu hangt er altijd wel een zakje achter de deur met spullen klaar om te doneren. 'Dat is een beetje mijn systeem geworden. Het is niet spectaculair, maar het werkt.' 

Ze vergelijkt het met naar een voedingsdeskundige gaan. Je kan thuis zelf een dieet samenstellen. Maar als je samenwerkt met iemand, op maat, met ondersteuning, met tools, maak je uiteindelijk meer vooruitgang. 

Als je het alleen doet, denk je altijd: ik zal dat wel eens aanpakken, 't is toch niet zo moeilijk. En uiteindelijk doe je het toch niet. Als ik zie hoe ik geëvolueerd ben, ben ik blij dat ik mezelf dit gegund heb.

Herken jij jezelf in het verhaal van Mieke? Dan kan ondersteuning bij opruimen en ontspullen zijn wat je nodig hebt.