Ik leef eigenlijk heel eenvoudig. Alleen tussen veel spullen.

Tine heeft in het verleden geleerd om haar energie bewust te doseren en haar aandacht te bewaken. Eén ding tegelijk: dat ritme heeft ze omarmd, ook al betekent het dat dingen soms trager gaan dan ze zou willen. Ze was dus al een tijdje bezig met vereenvoudigen in huis toen ze startte met Weg naar eenvoud en het is niet voor het eerst dat ze nadenkt over haar spullen. 

De 'theorie' kende ze grotendeels al, maar ze merkte dat de praktijk weerbarstiger was. "Ik heb altijd het idee dat ik heel eenvoudig leef. Alleen tussen heel veel spullen. Hoe komt het dat je dingen niet weg kan doen?" Die vraag bracht haar hier.

Een vertrouwde manier van doen

Ze volgde al een tijdje de mails van Lore over het vereenvoudigen van je leven. "Ze voelden persoonlijk, concreet en herkenbaar. Lore vertelt over hoe ze de dingen aanpakt in huis. Dat vind ik heel illustratief. Het helpt me nadenken over hoe ik dat zelf zou kunnen doen."

Om ondersteuning te krijgen bij haar eigen proces, startte ze met het Weg naar eenvoud. Dat verschil, van tips naar voorbeelden, van zenden naar gesprek, maakten dat dit opruimtraject aanvoelde als de juiste plek. "Het is een gesprek waar je wat aan hebt. Langs beide kanten."

"Tijdens het traject voelde ik vertrouwen om bepaalde zaken bij Lore neer te leggen. Ik heb ook het idee dat het veilig is. Dat vind ik heel erg waardevol."

Diepere lagen

Niet enkel de praktische inzichten die ze opdeed neemt ze mee. Het waren ook de vragen die bleven hangen. "Lore stelt vragen waar ik over nadenk."

Lore stelt vragen waar ik over nadenk.

Zo ontdekte ze een rode draad die ze zelf niet zo scherp had gezien: de neiging om dingen pas weg te doen als er een goede bestemming voor is. "Ik wil dingen goed opruimen, met aandacht loslaten. Daarin mag ik wat minder streng voor mezelf worden."

Ook het verslag na elk gesprek vond ze waardevol. "Het is iets om op terug te vallen. Een naslagwerk van mijn eigen proces."

Inzicht en overzicht

Er zijn concrete dingen verschoven: haar kleren zijn grotendeels op orde, een linnenkast aangepakt, er is veel weggedaan. "Wat er weg is, vind ik prima. Ik heb er geen spijt van. Ook dat is een opsteker."

Wat er weg is, vind ik prima. Ik heb er geen spijt van. Ook dat is een opsteker.

En spullen van dezelfde categorie samenbrengen gaf haar inzicht en overzicht. "Als je de categorieën bij elkaar hebt, zie je makkelijker dat je eigenlijk teveel hebt. Daaruit kan je kiezen wat je loslaat."

Ze ziet ook wat er wel nog ligt: dozen met papieren, overbodige spullen in de werkkamer. Ze benoemt het zonder frustratie. "Ik accepteer dat nog niet alles klaar is en dat er nog nieuwe projecten liggen om aangepakt te worden."

Bewust kiezen

"Ik besef nu dat je bewust een keuze kan maken over hoe je wil leven: met veel of met genoeg spullen. Dat je ook bewust tijd mag maken om te ontspullen. Duurzaam leven gaat niet over spullen bewaren om maar niet te hoeven wegdoen. Het gaat net over ze gebruiken." 

En ze een tweede leven geven is dus geen verspilling. "Dat is wel een inzicht dat gekomen is."

*Tine is een schuilnaam omwille van privacyredenen 

Herken jij jezelf in het verhaal van Tine? Dan is Weg naar eenvoud misschien ook de weg voor jou.